این میوه‌ی کوچک و معجزه‌آسا در عطرسازی، مثل یک کلید جادویی عمل می‌کند که هم می‌تواند عطرهای چوبی و گرم را روشن و زنده کند، هم به ترکیبات گلی حالتی نشاط‌آور و پرانرژی بدهد. ترنج همواره به‌خاطر این توانایی، یکی از پرطرفدارترین نت‌ها در عطرسازی باقی مانده است.
ترنج در واقع یک دورگه طبیعی از لیمو و پرتقال تلخ می‌باشد و از نظر شکل به لیموترش سبز شباهت دارد. با وجود ظاهر آبدار، قابل خوردن نیست؛ اما رایحه‌ی منحصر‌به‌فردش آن را بی‌رقیب کرده است.

تولید
ترنج بیشتر در کالابریا، منطقه‌ی آفتابی و ساحلی ایتالیا رشد می‌کند. از نوامبر تا مارس، میوه‌ها با دقت دست‌چین و بر اساس محل برداشت دسته‌بندی می‌شوند؛ زیرا هر ناحیه ظرافت عطری مخصوص به خودش را دارد.

اسانس ترنج از پوست میوه استخراج می‌شود. این کار با دستگاهی به نام Pelatrice انجام می‌گیرد که با غلتک‌های ظریف، پوست میوه را سوراخ و رنده می‌کند و هم‌زمان با پاشش آب سرد تحت فشار، اسانس آزادشده را شسته و در سانتریفیوژ، بخش آبی از روغن جدا می‌شود. برای تولید فقط ۱ لیتر اسانس ترنج، حدود ۲۰۰ کیلوگرم میوه لازم است!

تاریخچه
ترنج قرن‌هاست فقط در صنعت عطرسازی استفاده نشده؛ بلکه به‌عنوان یک داروی گیاهی هم شناخته می‌شود. در منابع تاریخی حتی به بقراط اشاره شده که از ترنج برای درمان دردهایش استفاده می‌کرد. در طول تاریخ، ترنج به‌عنوان ضدافسردگی، ضددرد، ضدویروس، ضدعفونی‌کننده و حتی ملین به کار رفته است.

چای‌سازها نیز خیلی زود به خواص آن پی بردند و با اضافه کردن آن به چای، چای ارل‌گری معروف، به دنیا معرفی شد. شیرینی‌پزها و قنادها هم از این میوه برای درست کردن کیک‌ها و دسرهای محبوب (مثل کیک معروف مادلن فرانسوی) استفاده کردند.

در گذشته عصاره‌ی ترنج با روش سنتی اسفنجی به‌دست می‌‌آمد؛ با فشار دادن پوست و جمع کردن اسانس روی اسفنج.
پرورش ترنج سخت و کمیاب است؛ زیرا فقط حدود ۱٪ گل‌های درخت به میوه تبدیل می‌شوند.