زنجبیل
تند، زنده، لیمویی، پویا، با ته‌مایه‌ای صابونی.
رایحه‌ی زنجبیل به‌طور منحصربه‌فردی تازه و تند است و در عین حال، نت بالایی درخشان به ترکیب‌های پیچیده‌ی عطرها می‌بخشد. این نت پرانرژی که هم در عطرهای مردانه و هم زنانه به کار می‌رود، دوگانگی بویایی خاصی دارد: از یک سو سبک و لیمویی، و از سوی دیگر تند و فلفلی.

تولید
زنجبیل گیاهی گل‌دار با ریزوم‌های گوشتی است که در چین، ژاپن، لائوس، جامائیکا، آفریقا و به‌ویژه ماداگاسکار کشت می‌شود. این گیاه علفی تا حدود یک متر رشد می‌کند و برگ‌هایی باریک و کشیده دارد. ریشه‌های زنجبیل پس از شست‌وشو و پوست‌گیری، گاهی خشک شده و سپس برای استخراج اسانس، با بخار تقطیر می‌شوند.

تاریخچه
عطر تند و ادویه‌ای زنجبیل از دوران باستان در آشپزخانه‌های ما حضور داشته است. در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری آسیا، این ادویه‌ی معطر از آغاز تاریخ مکتوب بشر محبوب بوده است. زنجبیل در قرن نخست میلادی از طریق بازرگانی با هند به اروپا رسید، اما پس از سقوط امپراتوری روم به فراموشی سپرده شد تا اینکه «مارکو پولو» در سفرهای شرقی خود آن را دوباره به اروپا بازگرداند. در قرون وسطی، زنجبیل به‌دلیل خواص جادویی و شهوانی‌اش شهرت یافت و حتی گمان می‌رفت که از طاعون جلوگیری می‌کند. این ادویه‌ی پرطرفدار در نهایت جای خود را بر سر میز غذا در کنار نمک و فلفل پیدا کرد.