دانه تونکا عطری شیرین و اغواگر دارد که جنبه‌های مختلفی را در خود جای داده است: مخملی، دودی، بالسامیک و کمی شبیه تنباکو. این ماده‌ی عطری، تثبیت‌کننده‌ای عالی است و توانایی دارد رایحه‌های دیگر را در ترکیب‌های پیچیده به خوبی با هم هماهنگ و متعادل کند. تونکا بوی قدرتمند و حس‌برانگیزی دارد که اغلب با وانیل مقایسه می‌شود.

تولید
دانه‌های تونکا در جنگل‌های بارانی ونزوئلا، گویان و برزیل یافت می‌شوند و درون میوه‌ی درخت چای برزیلی (Dipteryx odorata) قرار دارند. دانه‌ها برداشت شده، خشک می‌شوند و سپس برای ۱۲ تا ۲۴ ساعت در روم غوطه‌ور می‌گردند و دوباره خشک می‌شوند؛ این فرآیند باعث شکل‌گیری کریستال‌های کومارین می‌شود. دانه‌های تونکا سپس به پودر تبدیل شده و با استفاده از حلال‌ها، کانکریت و ابسولوت استخراج می‌شوند.

تاریخچه
در گذشته، دانه‌های تونکا به توتون دم‌کردنی اضافه می‌شدند تا رایحه قوی و مشخص خود را منتقل کنند؛ اما امروزه استفاده از کومارین در توتون در فرانسه و آمریکا ممنوع است. کومارین در سال ۱۸۶۸ کشف شد و یکی از نخستین مواد معطر سنتتیک بود که توسط شیمیدان انگلیسی، ویلیام اچ. پرکین، تولید شد. چند سال بعد، در سال ۱۸۸۲، پل پارکه از این مولکول برای ساخت عطر Fougère Royale توسط برند هوبیگان استفاده کرد و در سال ۱۸۸۹، امیه گرلن از همان مولکول برای خلق Jicky de Guerlain بهره برد. این عطرها نقطه عطفی در تاریخ عطرسازی و استفاده از مواد سنتتیک به شمار می‌روند.