گریپفروت با رایحهای شاداب و تابستانی، بهخاطر نتهای تازه و تیزش در میان مرکبات شناخته شده است. این میوه با طراوت و درخشان، اندکی تلخی دارد که آن را از سایر مرکبات متمایز میکند. رایحهی گریپفروت معمولاً بهعنوان نت ابتدایی در عطرها استفاده میشود تا انرژی و تازگی خاصی به ترکیبات آبدار ببخشد.
تولید
این مرکبات آبدار به صورت خوشههای بزرگ و طلایی رشد میکنند که شباهت زیادی به انگور دارند (به همین دلیل نام “گریپفروت” را به خود گرفته است). امروزه بیشترین تولید گریپفروت در ایالات متحده (فلوریدا و کالیفرنیا)، اسرائیل و آرژانتین صورت میگیرد. اسانس این میوه از طریق فشار سرد پوست آن استخراج میشود.
تاریخچه
افسانهها میگویند که کاپیتان فیلیپ شاداک از شرکت هند شرقی، دانههای یک مرکبات سبز و بزرگ (که به نام پوملو یا Citrus maxima شناخته میشود) را در باربادوس کاشت. اهالی محلی بعدها این میوه را «شاداک» مینامیدند. در اواسط قرن هجدهم، نسخه مدرن این میوه، Citrus paradisi، از باربادوس فراتر رفت و در سایر جزایر کارائیب و باهاما در اندازهای کوچکتر یافت شد. کمی بعد، این مرکبات آبدار به آب و هوای گرم فلوریدا رسید و در خوشههای بزرگ طلایی رشد کرد و به نام رایج «گریپفروت» شناخته شد.